Ειδήσεις για τη θάλασσα – Ηλεκτρονικό Περιοδικό

Το φυτοπλαγκτόν «έδεσε» τα δίχτυα των ψαράδων στον Αμβρακικό κόλπο.

Εδώ και έναν μήνα δεν μπορούν να ψαρέψουν από την απίστευτα μεγάλη ποσότητα φυτοπλαγκτόν που υπάρχει στον κόλπο και καταστρέφει τα δίχτυα. Δεν βγάζουν παραγωγή, αφού κάθε φορά που ρίχνουν τα δίχτυα, χρειάζονται 2-3 ημέρες για να τα καθαρίσουν από το πλαγκτόν και τη λάσπη.
          Πολλοί ψαράδες σκέφτονται να εγκαταλείψουν την αλιεία, αφού χρόνο με τον χρόνο ο Αμβρακικός μετατρέπεται σε… νεκρή θάλασσα.

Η ρύπανση στο νερό είναι ανυπολόγιστη, κάτω από τα 20 μέτρα δεν υπάρχει οξυγόνο και κάτω από τα 30 μέτρα επικρατεί το απόλυτο σκοτάδι.

Δείγματα του νερού στάλθηκαν στο Βιολογικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Πατρών, όπου οι επιστήμονες διαπίστωσαν πως το φαινόμενο είναι εποχικό και ενημέρωσαν τους ψαράδες ότι σύντομα το πλαγκτόν θα πεθάνει και το νερό θα καθαρίσει.

Ελπίδα Δ1

——————————————————————————————————————————————————

Ο Δάσκαλός σας προτείνει:  τρεις πολύ χρήσιμες διευθύνσεις για τον Αμβρακικό κόλπο που πρέπει να επισκεφθείτε: (κάντε κλικ παρακάτω)

Αμβρακικός κόλπος 1

Αμβρακικός κόλπος 1

Αμβρακικός κόλπος 1

Ελπίδα βρήκα την πηγή για το άρθρο σου είναι το portal: Ήπειρος.gr – Σε αυτό ανήκουν το κείμενο και η φωτογραφία.
Μια άλλη ιστοσελίδα με χρήσιμο άρθρο για το φυτοπλαγκτόν είναι από την εφημερίδα ΕΘΝΟΣ στη διεύθυνση:
Ψαρεύουν…..Φυτοπλαγκτόν (κλικ εδώ).

—————————————————————————————————————————————————–

ΦΥΤΟΠΛΑΓΚΤΟΝ – ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΚΥΡΙΑΚΗ & ΑΝΤΡΙΑΝΑ Δ1.

Φυτοπλαγκτονικοί

Oι φυτοπλαγκτονικοί οργανισμοί είναι συνήθως μικροσκοπικοί μονοκύτταροι οργανισμοί που, σε μερικά είδη, σχηματίζουν νήματα ή αθροίσματα κυττάρων (θαλλούς).

Tο φυτοπλαγκτόν αποτελεί την βασική πηγή τροφής που εφοδιάζει με ενέργεια όλο το θαλάσσιο οικοσύστημα και αναπτύσσεται χρησιμοποιώντας ανόργανα άλατα (κυρίως νιτρικά και φωσφορικά), ηλιακή ακτινοβολία και φυσικά CO2. Στις εύκρατες περιοχές η άριστη δόση των δύο πρώτων παραγόντων συναντάται την άνοιξη και το φθινόπωρο οπότε έχουμε την πληθυσμιακή έκρηξη του φυτοπλαγκτού (bloom), δηλαδή μιά ταχεία αύξηση της συγκέντρωσης των φυτοπλαγκτονικών οργανισμών στο θαλασσινό νερό. H έκρηξη αυτή είναι πολύ σημαντική γιά ένα μεγάλο φάσμα οργανισμών που φροντίζουν να συγχρονίζουν με αυτήν την περίοδο της εκκόλαψης των αυγών τους ώστε οι νεαροί απόγονοί τους (προνύμφες) να έχουν αρκετή τροφή γιά τα πρώτα στάδια της ανάπτυξής τους.

Eδώ πρέπει να σημειωθεί ότι υπερβολικά μεγάλες συγκεντρώσεις φυτοπλαγκτού όταν συντρέχουν και άλλοι παράγοντες (περιορισμένη κυκλοφορία νερού κλπ) είναι δυνατόν να οδηγήσουν σε υπερβολική παραγωγή δευτερογενών μεταβολιτών (τοξίνες) που μπορεί να έχουν σαν αποτέλεσμα την δηλητηρίαση διαφόρων θαλάσσιων οργανισμών σε αρκετά εκτεταμένες περιοχές . Aυτές οι μεγάλες αλλά παροδικές συγκεντρώσεις κυριαρχούν στην βιοκοινωνία και αυτό μπορεί να οδηγήσει στην αλλαγή χρώματος του νερού που ονομάζεται «κόκκινη παλίρροια«.

ΦΥΤΟΠΛΑΓΚΤΟΝ

Το θαλάσσιο φυτοπλαγκτόν, το σύνολο των απειράριθμων μικροσκοπικών οργανισμών που «καταβροχθίζουν» αέρια του θερμοκηπίου και τρέφουν -άμεσα ή έμμεσα- κάθε ζωντανό πλάσμα των ωκεανών, μειώνεται εδώ και ένα αιώνα με μέσο ετήσιο ρυθμό περίπου 1%. Αυτός διαπίστωσε για πρώτη φορά μια νέα καναδική επιστημονική μελέτη, που προειδοποιεί ότι, αν αυτή η ανησυχητική τάση συνεχιστεί, θα αποδιοργανώσει τις αλυσίδες τροφής στις θάλασσες του πλανήτη (μειώνοντας κι άλλο τα ψάρια που αλιεύονται για ανθρώπινη κατανάλωση), ενώ παράλληλα θα επιταχύνει την κλιματική αλλαγή.

Η έρευνα, που κράτησε τρία χρόνια, υπολογίζει ότι μόνο μετά το 1950 έχει χαθεί περίπου το 40% του φυτοπλαγκτού. Οι επιστήμονες γνώριζαν από δορυφορικές εικόνες ότι το φυτοπλαγκτόν στα ανώτερα στρώματα των θαλασσών μειώνεται εδώ και 30 χρόνια, με συνέπεια την μείωση της συγκέντρωσης χλωροφύλλης, της πράσινης ουσίας η οποία βοηθά το φυτοπλαγκτόν να φωτοσυνθέτει, δηλαδή να απορροφά διοξείδιο και να απελευθερώνει οξυγόνο (περίπου το μισό αυτού που αναπνέουμε).

Όμως η νέα έρευνα, υπό τον καθηγητή Ντάνιελ Μπόις του πανεπιστημίου Νταλουζί του Χάλιφαξ, η οποία δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nature, σύμφωνα με το BBC και το Γαλλικό Πρακτορείο, μελετώντας παλαιά ναυτιλιακά αρχεία που φθάνουν μέχρι το 1900 και κατέγραφαν τη διαφάνεια των νερών (σχετίζεται άμεσα με την ποσότητα φυτοπλαγκτού στο νερό), έρχεται να διαπιστώσει ότι η τάση μείωσης του φυτοπλαγκτού έχει ξεκινήσει εδώ και τουλάχιστον ένα αιώνα σε όλο σχεδόν τον πλανήτη. Εξαίρεση αποτελούν μόνο μερικές παράκτιες ζώνες, όπου το φυτοπλαγκτόν έχει αυξηθεί, καθώς εκεί χύνονται τα χημικά υπολείμματα από τα γεωργικά λιπάσματα, τα οποία ευνοούν την ανάπτυξη του φυτοπλαγκτού.

Οι απώλειες φαίνεται να είναι μεγαλύτερες σε εκείνες τις περιοχές των ωκεανών (πολικές και τροπικές), που θερμαίνονται περισσότερο λόγω της κλιματικής αλλαγής ή άλλων αιτιών. Σύμφωνα με τον Μπόις, επειδή το φυτοπλαγκτόν αποτελεί βασική τροφή για τα υπόλοιπα πλάσματα των θαλασσών (είτε για το εξίσου μικροσκοπικό ζωοπλαγκτόν, είτε για τα μεγάλα θαλάσσια θηλαστικά και τα ψάρια), οι πληθυσμοί των τελευταίων επίσης θα μειώνονται όλο και περισσότερο, καθώς χάνουν τη βασική πηγή διατροφής τους.

Επιδείνωση του κλίματος

Από την άλλη, η μείωση του φυτοπλαγκτού επιδεινώνει την κλιματική αλλαγή. Οι ωκεανοί απορροφούν περίπου το 40% του διοξειδίου του άνθρακα που εκπέμπουν οι ανθρώπινες δραστηριότητες. Το φυτοπλαγκτόν, με τη σειρά του, μετατρέπει αυτό το διοξείδιο σε οξυγόνο ή πεθαίνει και θάβεται στους βυθούς μαζί με το διοξείδιο. Καθώς όμως το φυτοπλαγκτόν εξαφανίζεται σταδιακά, οι ωκεανοί χάνουν λίγο-λίγο την ικανότητά τους να απορροφούν διοξείδιο, το οποίο αναγκαστικά παραμένει στην ατμόσφαιρα, αυξάνοντας όλο και περισσότερο την επιφανειακή θερμοκρασία του πλανήτη. Αυτό, στη συνέχεια, οδηγεί σε μεγαλύτερες απώλειες φυτοπλαγκτού και ο φαύλος κύκλος συνεχίζεται.

Πηγή: ιστοσελίδα Greek MArine Environment – The Living Element:  www.aqualex.org(βρέθηκε και αναρτήθηκε από το δάσκαλό σας).
—————————————————————————————————————————————————–

Βρείτε κι άλλες πληροφορίες για θέματα όπως τα παρακάτω στην ιστοσελίδα:Greek MArine Environment – The Living Element

Το Θαλάσσιο Περιβάλλον

Αβιοτικά στοιχεία
Φώς
Ιδιότητες
Κινήση του νερού
Μορφές ζωής στη θάλασσα
Μη βενθική πανίδα
Βένθος
Λειτουργία
Τροφικό πλέγμα
Ζώνωση του θαλάσσιου περιβάλλοντος
Ρύπανση του θαλάσσιου περιβάλλοντος
Εισαγωγικό
Κατηγορίες θαλάσσιας ρύπανσης
Eπίδραση στο περιβάλλον και Bιολογική δράση
Μεθοδολογία

Δείτε ακόμη και την Ιστοσελίδα του Μουσείου του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

**************

Υγροβιότοπος (κατά την Βιολογία), ή αλλιώς υγρότοπος (κατά την Εδαφολογία) ονομάζεται κάθε τόπος που καλύπτεται μόνιμα ή εποχικά από ρηχά νερά ή που δεν καλύπτεται ποτέ από νερά αλλά έχει υγρό υπόστρωμα για μεγάλο διάστημα του έτους

Υγρότοποι είναι φυσικές ή τεχνητές περιοχές αποτελούμενες από έλη με ποώδη βλάστηση, από μη αποκλειστικώς ομβροδίαιτα έλη με τυρφώδες υπόστρωμα, από τυρφώδεις γαίες ή από νερό. Οι περιοχές αυτές είναι μόνιμα ή προσωρινά κατακλυζόμενες από νερό το οποίο είναι στάσιμο ή τρεχούμενο, γλυκό, υφάλμυρο ή αλμυρό και περιλαμβάνουν επίσης εκείνες τις εκτάσεις που καλύπτονται από θαλασσινό νερό το βάθος του οποίου κατά τη ρηχία δεν υπερβαίνει τα έξι μέτρα. Oυσιώδη γνωρίσματα της μεταβατικής ζώνης που παρεμβάλλεται μεταξύ των μόνιμα κατακλυσμένων και των καθαρά χερσαίων περιοχών είναι η παρουσία υδροχαρούς βλάστησης και η ύπαρξη υδρομορφικών εδαφών, δηλαδή εδαφών που ανέπτυξαν ειδικά γνωρίσματα ως αποτέλεσμα της υψηλής υπόγειας στάθμης νερoυ.

Βασίλης, Παναγιώτης, Δημήτρης  – Δ1

πηγή μας: Βικιπαίδεια

******************

To μεγαλύτερο θαλάσσιο πάρκο της Ευρώπης σε κίνδυνο από το Costa Concordia

Οι 2.380 τόνοι μαζούτ που παραμένουν στις δεξαμενές του μισοβυθισμένου Costa Concordia απειλούν το

μεγαλύτερο θαλάσσιο πάρκο…

της Ευρώπης, μια περιοχή 777 τετραγωνικών χιλιομέτρων που φιλοξενεί τόνους, μπαρακούντα, δελφίνια και ενδημικά είδη.

Αν τα καύσιμα διαρρεύσουν από το κρουαζιερόπλοιο, «οι επιπτώσεις θα είναι ολέθριες», δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Σεμπαστιάνο Βενέρι, ειδικός της μεγάλης ιταλικής περιβαλλοντικής οργάνωσης Legambiente.

«Ένα κυβικό εκατοστό πετρελαίου μπορεί να μολύνει ένα κυβικό μέτρο θαλασσινού νερού, από το οποίο όλες οι μορφές ζωής εξαφανίζονται» επισήμανε.

Πρόσθεσε ότι τα καύσιμα που χρησιμοποιούσε το Costa Concordia «είναι προϊόν χαμηλής ποιότητας με μεγάλη περιεκτικότητα σε πίσσα», η οποία είναι τοξική και δύσκολα απομακρύνεται από το νερό και τις ακτές.

«Η ανησυχία για το νησί του Τζίλιο είναι μεγάλη» συμφώνησε ο Άντζελο Μπάνφι, διευθυντής του Εθνικού Πάρκου του Αρχιπελάγους της Τοσκάνης, το οποίο καλύπτει 568 τετραγωνικά χιλιόμετρα θάλασσας και 179 τετραγωνικά χιλιόμετρα ξηράς.

Το γιγάντιο κρουαζιερόπλοιο Costa Concordia προσέκρουσε σε ύφαλο πολύ κοντά στις ακτές του Τζίλιο, ένα από τα επτά νησιά που περιλαμβάνει το θαλάσσιο πάρκο (υπόλοιπα έξι είναι: Καπράϊα, Έλμπα, Τζιανούτρι, Γκοργκόνα, Μοντεκρίστο και Πιανόζα).

Τα βαθιά νερά γύρω από το Τζίλιο φιλοξενούν μεγάλους θηρευτές όπως οι τόνοι και τα μπαρακούντα, καθώς και μεγάλους πληθυσμούς καραβίδων, σμερνών, μαλακίων και καβουριών.

Το πάρκο περιλαμβάνει ακόμα μια περιοχή όπου αναπαράγονται αποδημητικά πτηνά και φιλοξενεί ενδημικά είδη μαλακίων, πεταλούδων και ερπετών.

Την άνοιξη και το καλοκαίρι, δελφίνια και φάλαινες φαίνονται από τις ακτές.

«Θα πρέπει να έχουμε υπόψη ότι όλες οι τοξικές ουσίες [του πετρελαίου] είτε θα εισέρχονταν στην τροφική αλυσίδα μέσω των φυτών και των μικροοργανισμών, είτε θα παρέμεναν στην περιοχή για πολλά χρόνια, με πολύ σοβαρές επιπτώσεις» σχολίασε ο Άντζελο Τζεντίλι της οργάνωσης Legambiente.

Την Παρασκευή, η επιχείρηση για τον εντοπισμό επιζώντων σταμάτησαν λόγω μετατόπισης του ναυαγίου, ενώ η επιχείρηση για την απάντληση των καυσίμων από τις 17 δεξαμενές του κρουαζιερόπλοιου δεν έχουν καν αρχίσει.

ΤΜΗΜΑ Δ’2

————————————————————————————————————————————————-—–

10 Απριλίου 1912: Όταν σάλπαρε το «αβύθιστο πλοίο»

Ήταν 10 Απριλίου του 1912 όταν ο Τιτανικός απέπλευσε για το παρθενικό του ταξίδι από το Σάουθάμπτον με προορισμό τη Νέα Υόρκη…

– Το κρουαζιερόπλοιο προσέκρουσε σε παγόβουνο αργά τη νύχτα της 14ης Απριλίου 1912 και βυθίστηκε τις πρώτες πρωινές ώρες της 15ης Απριλίου. Η δεξιά πλευρά του ξύστηκε κατά μήκος του παγόβουνου και τουλάχιστον πέντε από τα υδατοστεγή διαμερίσματά του προς την πλώρη διερράγησαν.

– Μόλις τα μπροστινά διαμερίσματα του πλοίου πλημμύρισαν, η πλώρη βυθίστηκε, όπως ήταν λογικό, με αποτέλεσμα τα νερά να φτάσουν και στα άλλα διαμερίσματα, σφραγίζοντας τη μοίρα του Τιτανικού, που είχε χαρακτηριστεί ως αβύθιστος.

– Από τους 2.223 επιβάτες και πλήρωμα, οι 1.517 έχασαν τη ζωή τους. Η τρίτη θέση υπέστη τις μεγαλύτερες απώλειες. Από τους 710 επιβάτες μόνο 174 επέζησαν. Το 76% των μελών του πληρώματος χάθηκε.

Μέσα σε 100 χρόνια

– Αμερικανοί και Bρετανοί ερευνητές πρότειναν διάφορα μέτρα ασφαλείας μετά το ναυάγιο του Τιτανικού και το 1913 πραγματοποιήθηκε στο Λονδίνο η πρώτη Διεθνής Διάσκεψη για την Ασφάλεια της Ζωής στη Θάλασσα. Στη διάσκεψη καθορίστηκαν σημαντικοί κανόνες για την ασφάλεια των επιβατών, όπως το ότι κάθε πλοίο πρέπει να έχει στις σωσίβιες λέμβους του θέσεις για όλους τους επιβαίνοντες και το πλήρωμά του να πραγματοποιεί ασκήσεις ετοιμότητας εγκατάλειψης πλοίου σε κάθε του ταξίδι.

– Τον Σεπτέμβριο του 1985, καταγράφηκαν οι πρώτες υποθαλάσσιες εικόνες του Τιτανικού, όταν ανακαλύφθηκαν οι τεράστιοι λέβητες του. Αργότερα βίντεο έδειξε το κρουαζιερόπλοιο κομμένο στα δύο.

– Δεκάδες βιβλία κυκλοφόρησαν με θέμα τον Τιτανικό και η τραγωδία του ενέπνευσε τους δημιουργούς πολλών ταινιών όπως η «A Night to Remember» (1958) και το διάσημο «Titanic» (1997) του Τζέιμς Κάμερον.

– Η Μιλβίνα Ντίν, η τελευταία από τους επιζώντες, πέθανε τον Ιούνιο του 2009, σε ηλικία 97 ετών. Ήταν μόλις εννιά εβδομάδων όταν οι γονείς πούλησαν την παμπ που διατηρούσαν στο Λονδίνο για να ανοίξουν καπνοπωλείο στην πόλη Γουιτσίτα του Τέξας.

– Οι ερευνητές ολοκλήρωσαν τον Μάρτιο ένα χάρτη του ναυαγίου. Η ομάδα των χαρτογράφων εργάστηκε πάνω σε 130.000 φωτογραφίες που τράβηξαν από το 2010 δύο υποβρύχια ρομπότ και χρησιμοποιώντας κάμερες ηλιακής απεικόνισης δημιούργησαν την τελειότερη εικόνα του ναυαγίου που εκτείνεται σε 3 μίλια πλάτος και 5 μίλια μήκος.

ΤΜΗΜΑ Δ2

Νεκρά δελφίνια στις ακτές του Περού

Πάνω από 3.000 δελφίνια βρέθηκαν νεκρά στις παραλίες του Περού φέτος. Οι περιβαλλοντολόγοι, οι οποίοι διερευνούν τα αίτια των θανάτων…ισχυρίζονται ότι ο βασικός λόγος είναι τα τεράστια κύματα που δημιουργούν τα πετρελαιοφόρα πλοία.

Τα πρώτα 100 δελφίνια βρέθηκαν στις ακτές τον Φεβρουάριο. Τότε οι Αρχές είπαν ότι πιθανότατα να πέθαναν επειδή κατανάλωσαν τοξικά μολυσμένα ψάρια, όμως τελικά προέκυψε ότι τα δελφίνια σκοτώθηκαν από τις «ηχητικές εκρήξεις» που προκαλούν τα κύματα των πλοίων.

Οι επιστήμονες θεωρούν ότι οι εκρήξεις προκαλούν εσωτερική αιμορραγία στα δελφίνια και δημιουργούν προβλήματα στην ισορροπία τους. Εκτός από τα δελφίνια, έχουν επίσης αναφερθεί χιλιάδες θάνατοι γαύρων στο Περού.

Εξαφανίζονται τα μικρότερα δελφίνια του κόσμου

Με άμεση εξαφάνιση απειλούνται τα δελφίνια του Maui, τα μικρότερα και σπανιότερα δελφίνια του κόσμου.
Σύμφωνα με νέα έρευνα που διεξήγαγε το κρατικό πανεπιστήμιο του Όρεγκον, σε συνεργασία με την Υπηρεσίας της Νέας Ζηλανδίας για τη Διατήρηση της Φύσης, τα τελευταία επτά χρόνια τα δελφίνια του Maui αποδεκατίστηκαν, λόγω μη βιώσιμων αλιευτικών πρακτικών.

Ως εκ τούτου σήμερα ο πληθυσμός τους περιορίζεται στα 55 άτομα, τα οποία ζουν στις δυτικές ακτές της Νέας Ζηλανδίας.

Σχολιάζοντας τα αποτελέσματα της μελέτης, η Δρ. Barbara Maas, καθηγήτρια ζωολογίας στο πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ, δήλωσε πως «το γεγονός ότι απέμειναν μόνο 55 από τα υπέροχα αυτά πλάσματα ξεπερνά και τους χειρότερους εφιάλτες».

«Η Νέα Ζηλανδία είναι μια πολιτισμένη χώρα η οποία διαφημίζεται ως επίγειος παράδεισος. Πρέπει να αναλάβει δράση πριν είναι πολύ αργά», προσέθεσε.

Σημειώνεται ότι η Δρ. Barbara Maas δεν συμμετείχε στην έρευνα, ωστόσο έχει οργανώσει ηλεκτρονική διαμαρτυρία για τη διάσωση των δελφινιών και ήδη έχουν συγκεντρωθεί 100.000 υπογραφές.

 

Πλαστική «απειλή» για την τροφική αλυσίδα

Μικροσκοπικά ίχνη πλαστικού από το πλύσιμο των ρούχων που συσσωρεύονται στο θαλάσσιο περιβάλλον θα μπορούσαν να εισέλθουν στην τροφική αλυσίδα…
σύμφωνα με μια νέα μελέτη.

Οι ερευνητές εντόπισαν αυτά τα «μικροπλαστικά» ίχνη σε συνθετικά ρούχα που απελευθέρωναν μέχρι και 1.900 ίνες ανά ένδυμα κάθε φορά που πλένονταν.

Σύμφωνα με το BBC, αποτελέσματα προηγούμενων ερευνών κατέδειξαν ότι πλαστικά στοιχεία με μέγεθος μικρότερο από ένα χιλιοστό είχαν φαγωθεί από ζώα με αποτέλεσμα να εισέρχονται στην τροφική αλυσίδα.

Τα ευρήματα της τελευταίας έρευνας δημοσιεύονται στο περιοδικό Environmental Science and Technology.

«Η έρευνα που είχαμε κάνει πριν έδειξε ότι όταν εξετάσαμε όλα τα κομμάτια των πλαστικών στο περιβάλλον, περίπου το 80% αποτελείτο από μικρότερα κομμάτια από πλαστικό», είπε ο Mark Browne, ένας εκ των συγγραφέων της έρευνας.

«Αυτό μας οδήγησε στην ιδέα του τι είδους πλαστικά, υπάρχουν και από που προέρχονται» ανέφερε χαρακτηριστικά.

Ο Δρ Browne, μέλος της με έδρα τις ΗΠΑ ερευνητικού δικτύου του Εθνικού Κέντρου Οικολογικής Ανάλυσης και Σύνθεσης, δήλωσε ότι τα μικροσκοπικά πλαστικά προκαλούν ανησυχία καθώς τα στοιχεία έδειξαν ότι μπορούν με διάφορους τρόπους να μπουν στην τροφική αλυσίδα.

Προκειμένου να προσδιορίσει το πόσο διαδεδομένη η παρουσία μικροπλαστικών ινών στις ακτές, η ομάδα πήρε δείγματα από 18 παραλίες από όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασιλείου, της Ινδίας και της Σιγκαπούρη.

Τα στοιχεία έδειξαν επίσης ότι η συγκέντρωση μικροπλαστικών ινών ήταν μεγαλύτερη σε περιοχές κοντά σε μεγάλα αστικά κέντρα.

TMHMA Δ’2

 

Advertisements
2 Σχόλια

2 thoughts on “Ειδήσεις για τη θάλασσα – Ηλεκτρονικό Περιοδικό

  1. Πολύ χρήσιμα τα άρθρα που βρήκατε Ελπίδα,Κυριακή και Αντριάνα αλλά μη ξεχνάτε να αναφέρετε πάντα την πηγή δηλαδή την ιστοσελίδα που βρήκατε το άρθρο αυτό.

    Ο δάσκαλός σας

  2. Δημήτρη, Παναγιώτη και Βασίλη μπράβο σας που μπορείτε να αναζητάτε πληροφορίες στο διαδίκτυο. Το θέμα σας είναι πολύ ενδιαφέρον και σκέφτομαι αργότερα να κάνουμε ένα WebQuest γι’ αυτό. Μια ιστοσελίδα από την Κύπρο που έχει ενδιαφέροντα πράγματα για τους υδροβιότοπους ή αλλιώς υγρότοπους είναι : http://lsg.ucy.ac.cy/research/wetlands/ygrotopoi_genika.htm Μπορείτε να την επισκεφθείτε.
    Το WebQuest είναι μία δραστηριότητα κατευθυνόμενης διερεύνησης κατά την οποία οι μαθητές αναλαμβάνουν να λύσουν ένα πρόβλημα αξιοποιώντας το διαδίκτυο ως βασική πηγή πληροφορίας αλλά συχνά όχι μοναδική.

    Ο δάσκαλός σας

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s